Ακολουθήστε μας στο facebook

Οι διαγραφές “φίλων”, η κοινωνία των "like"

Pin It

Οι διαγραφές “φίλων”, η κοινωνία των Αυτό που μου κίνησε το ενδιαφέρον τελευταία είναι η τάση που έχουν μερικοί στο facebook να διατυμπανίζουν ότι διαγράφουν ιντερνετικούς φίλους με στόμφο και οργή.

Το κάνουν μαζεύοντας συνεχιζόμενα like, ζητωκραυγές και επιθυμίες του στυλ, " Καλά κάνεις", "Έπρεπε να το είχες κάνει από πριν", "Και εγώ αυτό θα κάνω", " Πρέπει να ξεκαθαρίζουμε με αυτούς"κ.λ.π.

Αυτός που διαγράφει, που σημαίνει ότι απορρίπτει, διότι η διαγραφή στο facebook σημαίνει απόρριψη, και με τον τρόπο που το κάνει, με κάνει να υποθέτω, ότι βρίσκεται σε έξαψη!! Μου δίνει την εντύπωση ότι είναι σε μια μάχη και εξολοθρεύει τον εχθρό. Ότι είναι πολύ "ανεβασμένος", την ώρα της διαγραφής, την ώρα της απόρριψης, την ώρα της αξιολόγησης του ποιος αξίζει και ποιος όχι. Με λίγα λόγια ότι διψάει για αίμα...

Η πράξη του παρέχει δύναμη και κύρος. Τον κάνει περιζήτητο για την αποφασιστικότητα της βίας του. Με αυτή την ενέργεια επίσης την οποία διαδίδει με ιντερνετικούς αλαλαγμούς, τον τρόπο που εκφράζεται για τους διαγραφέντες, κάνει τους άλλους να τον φοβούνται. Διότι δεν τους διαγράφει απλώς, αλλά του διασύρει. Τους χαρακτηρίζει σαν αμελητέες ποσότητες, σαν πνευματικά ή πολιτικά απόβλητα για τις προτιμήσεις του.

Από έρευνες που έχουν γίνει από την Τζένιφερ Μπίβαν, καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο Chapman της Καλιφόρνια, με τίτλο "Αρνητικές συναισθηματικές και γνωστικές απαντήσεις στο να διαγραφόμαστε από φίλοι στο Facebook: Μια διεξοδική μελέτη" Αποδεικνύεται ότι "στο Facebook δημιουργούμε και γαλουχούμε μια απόλυτα εξατομικευμένη προσωπική ταυτότητα, η οποία πλήττεται όταν κάποιος μας διαγράφει από φίλο του, με αποτέλεσμα να πληγωνόμαστε περισσότερο. Όταν, μάλιστα, ο λόγος αυτού του "υποβιβασμού" οφείλεται σε κάτι που γράψαμε, σχολιάσαμε ή οτιδήποτε άλλο κάναμε στα πλαίσια του προφίλ μας, ο αντίκτυπος είναι ακόμη μεγαλύτερος. "Είναι απόδειξη του πόσο σημαντική θεωρούμε την ταυτότητα μας στο Facebook" υποστηρίζει η Μπίβαν. (1)

Φανταστείτε λοιπόν πως είναι όταν αυτός που διαγράφει, που αλαλιάζει πάνω από το πτώμα του διαγραφομένου, που μιλάει τόσο απαξιωτικά. Που θεωρεί τον άλλον ένα τίποτα το οποίο ήρθε να μετρηθεί με ΕΚΕΙΝΟΝ που είναι το παν μέσα στο Facebook. Ήρθε να αρθρώσει λόγο, απέναντι στο δικό του λόγο που έχει τόσα like κάθε μέρα. Δηλαδή σε ένα λόγο μεστό, δυνατό, που βάζει τα πράγματα στην θέση τους. Που τον κάνει να αισθάνεται ότι είναι "κάποιος" και προσφέρει νόημα στην ανθρωπότητα που βολοδέρνει, ψάχνοντας να σκοτώσει τις ώρες της. Διαγράφοντας και απορρίπτοντας αφήνει να φανεί η ανωτερότητα του, η διαφορετικότητα του, η κλάση του!

Διαγράφοντας δηλώνει ότι δεν είμαστε όλοι ίδιοι, δεν είμαστε ίσοι και εκφράζει, όπως είπαμε την δύναμή του, την βία του. Διατυμπανίζει την αποφασιστικότητα του. Δεν διστάζει να εκφράσει την αποστροφή του σε αυτόν που δεν καταλαβαίνει, που δεν πιστεύει, που δεν συμφωνεί, και κάνει την "πάπια"... σε αυτόν που τον θεωρεί κατώτερο. Η διαγραφή με αυτό τον τρόπο γίνεται περισσότερο βίαιη.

Αυτός που διαγράφει, κατασκευάζει μια σκάλα αξιολόγησης όπου αυτός στέκεται στην κορυφή και οι άλλοι από κάτω. Από κάτω είναι και οι οπαδοί του! Αυτοί που τον επευφημούν και τον κολακεύουν. Η πράξη του δημιουργεί και σε αυτούς το φόβο της διαγραφής, της απόρριψης, για αυτό τον "γλύφουν" επευφημώντας τον, δείχνοντας ότι είναι με το μέρος του.

Αυτός που διαγράφει, με τον τρόπο που αναφέραμε, κατασκευάζει επίσης την "απόλυτη εξουσία". Δίνει την αίσθηση της "Μεγαλειότητας" με την αυλή της, τους πιστούς της, τους κόλακες της και τους θυσιαζόμενους για την απόδειξη της ανωτερότητας της.

Αυτή η κατάσταση μου θυμίζει ρωμαϊκή αρένα. Η στιγμή της διαγραφής είναι αυτή που ο μονομάχος σκύβει πάνω από τον αντίπαλο για να τον τελειώσει ενώ όλοι φωνάζουν "ζήτω" και "θάνατος", "θάνατος" και"ζήτω".

Η διαγραφές με αυτό το τρόπο, που διαδίδονται σαν κατόρθωμα, διασύροντας τον διαγραφόμενο, δεν είναι παρά μια μορφή θυσίας. Αυτός που διαγράφει είναι ο απόλυτος άρχων, αυτός που διαγράφεται το θύμα και αυτοί που παρακολουθούν και επευφημούν την απόφαση, το κοινό. Το κοινό που φοβάται και αυτό μην βρεθεί... στην θέση του θύματος.

Πηγή 

Pin It

Περισσότερα άρθρα

19-10-2012
Από Δευτέρα γυμναστήριο: Βρες αυτό που πραγματικά ψάχνεις!
Από Δευτέρα γυμναστήριο: Βρες αυτό που πραγματικά ψάχνεις!

Οι διακοπές του καλοκαιριού έχουν λάβει τέλος και αν επιμένεις να σκέφτεσαι τι καλά που ήταν ..κι αν κάθε λίγο και λιγάκι βαρυγκωμάς για αυτά που πέρασαν, δες το λίγο ρεαλιστικά.. Μέχρι του χρόνου το καλοκαίρι μεσολαβούν 9+ μήνες..πολύς ο καιρός δε συμφωνείς;

27-01-2013
Με μικρότερες μπουκιές καταπολεμήστε την υπερφαγία
Με μικρότερες μπουκιές καταπολεμήστε την υπερφαγία

Οι άνθρωποι τείνουν να τρώνε περισσότερο όταν δεν είναι συγκεντρωμένοι στο πιάτο τους, αλλά η άσκοπη αυτή υπερφαγία μπορεί να καταπολεμηθεί απλά με μικρότερες μπουκιές, αποφαίνεται ολλανδική μελέτη που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό έντυπο PLOS ONE.

25-03-2013
Χριστιανισμός και 1821
Χριστιανισμός και 1821

ΤΟ ΑΝΑΤΟΛΙΚΟ ΙΕΡΑΤΕΙΟ είχε αρχίσει να παίρνει αποστάσεις από την αυτοκρατορική εξουσία ήδη πριν από την Άλωση της Πόλης, όταν αντιλήφθηκε ότι το κράτος θα ναυαγούσε ενώ η ίδια θα επιβίωνε. Το παπαδαριό ήδη κατάφερνε να συμβιώνει επί τέσσερις αιώνες πριν από την Άλωση με τους Οθωμανούς που είχαν καταλάβει το μεγαλύτερο μέρος της παλιάς αυτοκρατορίας.

11-02-2015
Ο δρόμος της σιωπής…
Ο δρόμος της σιωπής…

Μήπως κουράσαμε τις λέξεις; Μήπως τις παιδέψαμε πολύ, χωρίς νόημα και σκοπό; Μήπως οι άλλοι κουράστηκαν να μας ακούν ή δεν είναι, ακόμα, έτοιμοι να μας ακούσουν; Μήπως ήρθε η ώρα να μιλήσουνε οι άλλοι και εμείς να τους ακούσουμε; Μήπως τελικά ήρθε η ώρα να σωπάσουμε;