Ακολουθήστε μας στο facebook

Οι διαγραφές “φίλων”, η κοινωνία των "like"

Pin It

Οι διαγραφές “φίλων”, η κοινωνία των Αυτό που μου κίνησε το ενδιαφέρον τελευταία είναι η τάση που έχουν μερικοί στο facebook να διατυμπανίζουν ότι διαγράφουν ιντερνετικούς φίλους με στόμφο και οργή.

Το κάνουν μαζεύοντας συνεχιζόμενα like, ζητωκραυγές και επιθυμίες του στυλ, " Καλά κάνεις", "Έπρεπε να το είχες κάνει από πριν", "Και εγώ αυτό θα κάνω", " Πρέπει να ξεκαθαρίζουμε με αυτούς"κ.λ.π.

Αυτός που διαγράφει, που σημαίνει ότι απορρίπτει, διότι η διαγραφή στο facebook σημαίνει απόρριψη, και με τον τρόπο που το κάνει, με κάνει να υποθέτω, ότι βρίσκεται σε έξαψη!! Μου δίνει την εντύπωση ότι είναι σε μια μάχη και εξολοθρεύει τον εχθρό. Ότι είναι πολύ "ανεβασμένος", την ώρα της διαγραφής, την ώρα της απόρριψης, την ώρα της αξιολόγησης του ποιος αξίζει και ποιος όχι. Με λίγα λόγια ότι διψάει για αίμα...

Η πράξη του παρέχει δύναμη και κύρος. Τον κάνει περιζήτητο για την αποφασιστικότητα της βίας του. Με αυτή την ενέργεια επίσης την οποία διαδίδει με ιντερνετικούς αλαλαγμούς, τον τρόπο που εκφράζεται για τους διαγραφέντες, κάνει τους άλλους να τον φοβούνται. Διότι δεν τους διαγράφει απλώς, αλλά του διασύρει. Τους χαρακτηρίζει σαν αμελητέες ποσότητες, σαν πνευματικά ή πολιτικά απόβλητα για τις προτιμήσεις του.

Από έρευνες που έχουν γίνει από την Τζένιφερ Μπίβαν, καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο Chapman της Καλιφόρνια, με τίτλο "Αρνητικές συναισθηματικές και γνωστικές απαντήσεις στο να διαγραφόμαστε από φίλοι στο Facebook: Μια διεξοδική μελέτη" Αποδεικνύεται ότι "στο Facebook δημιουργούμε και γαλουχούμε μια απόλυτα εξατομικευμένη προσωπική ταυτότητα, η οποία πλήττεται όταν κάποιος μας διαγράφει από φίλο του, με αποτέλεσμα να πληγωνόμαστε περισσότερο. Όταν, μάλιστα, ο λόγος αυτού του "υποβιβασμού" οφείλεται σε κάτι που γράψαμε, σχολιάσαμε ή οτιδήποτε άλλο κάναμε στα πλαίσια του προφίλ μας, ο αντίκτυπος είναι ακόμη μεγαλύτερος. "Είναι απόδειξη του πόσο σημαντική θεωρούμε την ταυτότητα μας στο Facebook" υποστηρίζει η Μπίβαν. (1)

Φανταστείτε λοιπόν πως είναι όταν αυτός που διαγράφει, που αλαλιάζει πάνω από το πτώμα του διαγραφομένου, που μιλάει τόσο απαξιωτικά. Που θεωρεί τον άλλον ένα τίποτα το οποίο ήρθε να μετρηθεί με ΕΚΕΙΝΟΝ που είναι το παν μέσα στο Facebook. Ήρθε να αρθρώσει λόγο, απέναντι στο δικό του λόγο που έχει τόσα like κάθε μέρα. Δηλαδή σε ένα λόγο μεστό, δυνατό, που βάζει τα πράγματα στην θέση τους. Που τον κάνει να αισθάνεται ότι είναι "κάποιος" και προσφέρει νόημα στην ανθρωπότητα που βολοδέρνει, ψάχνοντας να σκοτώσει τις ώρες της. Διαγράφοντας και απορρίπτοντας αφήνει να φανεί η ανωτερότητα του, η διαφορετικότητα του, η κλάση του!

Διαγράφοντας δηλώνει ότι δεν είμαστε όλοι ίδιοι, δεν είμαστε ίσοι και εκφράζει, όπως είπαμε την δύναμή του, την βία του. Διατυμπανίζει την αποφασιστικότητα του. Δεν διστάζει να εκφράσει την αποστροφή του σε αυτόν που δεν καταλαβαίνει, που δεν πιστεύει, που δεν συμφωνεί, και κάνει την "πάπια"... σε αυτόν που τον θεωρεί κατώτερο. Η διαγραφή με αυτό τον τρόπο γίνεται περισσότερο βίαιη.

Αυτός που διαγράφει, κατασκευάζει μια σκάλα αξιολόγησης όπου αυτός στέκεται στην κορυφή και οι άλλοι από κάτω. Από κάτω είναι και οι οπαδοί του! Αυτοί που τον επευφημούν και τον κολακεύουν. Η πράξη του δημιουργεί και σε αυτούς το φόβο της διαγραφής, της απόρριψης, για αυτό τον "γλύφουν" επευφημώντας τον, δείχνοντας ότι είναι με το μέρος του.

Αυτός που διαγράφει, με τον τρόπο που αναφέραμε, κατασκευάζει επίσης την "απόλυτη εξουσία". Δίνει την αίσθηση της "Μεγαλειότητας" με την αυλή της, τους πιστούς της, τους κόλακες της και τους θυσιαζόμενους για την απόδειξη της ανωτερότητας της.

Αυτή η κατάσταση μου θυμίζει ρωμαϊκή αρένα. Η στιγμή της διαγραφής είναι αυτή που ο μονομάχος σκύβει πάνω από τον αντίπαλο για να τον τελειώσει ενώ όλοι φωνάζουν "ζήτω" και "θάνατος", "θάνατος" και"ζήτω".

Η διαγραφές με αυτό το τρόπο, που διαδίδονται σαν κατόρθωμα, διασύροντας τον διαγραφόμενο, δεν είναι παρά μια μορφή θυσίας. Αυτός που διαγράφει είναι ο απόλυτος άρχων, αυτός που διαγράφεται το θύμα και αυτοί που παρακολουθούν και επευφημούν την απόφαση, το κοινό. Το κοινό που φοβάται και αυτό μην βρεθεί... στην θέση του θύματος.

Πηγή 

Pin It

Περισσότερα άρθρα

24-07-2013
Μονοθεϊσμός και ολοκληρωτισμός
Μονοθεϊσμός και ολοκληρωτισμός

Επισκέφτηκε πριν από καιρό τη χώρα μας ο Γάλλος φιλόσοφος Μπερνάρ Ανρί Λεβί ο οποίος σύμφωνα με τα λεγόμενά του, θεωρεί τη φιλοσοφία ένα είδος... πολεμικής τέχνης και τον εαυτό του διαρκώς μάχιμο. Ασφαλώς.

27-09-2015
Υπατία, μια ιστορία "αγάπης"
Υπατία, μια ιστορία "αγάπης"

H Υπατία ήταν η κλασική περίπτωση σωστού ανθρώπου που γεννήθηκε σε λάθος εποχή. Ενώ γεννήθηκε στο σωστό μέρος - στην Αλεξάνδρεια, την κοιτίδα του κοσμοπολιτισμού,- γεννήθηκε το 370 μ.X., 5-6 αιώνες αργότερα από τον καιρό που θα εκτιμούσαν τα πνευματικά της προσόντα.

07-02-2017
Μητρότητα: Τα ίχνη της στο σώμα
Μητρότητα: Τα ίχνη της στο σώμα

Αληθεύει ότι ο θηλασμός είναι ωφέλιμος για την υγεία του στήθους, καθώς και ότι η δημιουργία οικογένειας συνδέεται με μεγαλύτερο προσδόκιμο ζωής; Θα μικρύνει και θα χαλαρώσει το στήθος; Θα παρουσιαστεί ακράτεια;

06-09-2012
Το άγχος ανασταλτικός παράγοντας στην επίτευξη στόχων
Το άγχος ανασταλτικός παράγοντας στην επίτευξη στόχων

Οι άνθρωποι όταν αγχώνονται είναι πιθανότερο να οπισθοδρομήσουν σε «εύκολες» συνήθειες, αντί να εργαστούν σκληρά για την επίτευξη των στόχων τους. Μελέτη που δημοσιεύεται στο επιστημονικό έντυπο Journal of Neuroscience, απαντά γιατί συμβαίνει αυτό. Οι υγιείς εθελοντές που πήραν χάπια με την ορμόνη του στρες,